Na początku lutego na portalu aptekarski zamieszczona została rozmowa Małgorzaty Grosman z mgr. farm. Mateuszem Szamałkiem, prezesem Wielkopolskiej Okręgowej Rady Aptekarskiej. Poniżej fragmenty rozmowy, która dostępna jest na stronie internetowej: https://aptekarski.com/artykul/latanie-dziur-i-balansowanie-na-krawedzi
(…) samorząd aptekarski powołany jest przede wszystkim do prowadzenia bieżących spraw swoich członków. (…) to przecież nasze podstawowe i ustawowe zadania, których wykonywanie jest niezbędne, by farmaceuci mogli normalnie funkcjonować w zawodzie. Z drugiej strony są pewne aspekty strategiczne i potrzeba myślenia o bardziej odległej przyszłości niż załatwianie pilnych problemów. Chociażby o tym, że w aptekach realizowane powinny być usługi farmaceutyczne, jednak nie tylko w niejako automatycznym ich rozumieniu wyłącznie pod postacią opieki farmaceutycznej, ale także pod kątem samego wydania produktu leczniczego, jako świadczonej pacjentowi usługi, tak jak z resztą jest to zdefiniowane w prawie farmaceutycznym i ustawie o zawodzie. Zmierzam do tego, że w strategicznym myśleniu o wykonywaniu zawodu w przyszłości musimy podkreślać, że w aptekach będzie on przesuwał się w kierunku usług, zarówno tych klasycznych związanych z opieką, ale też kontekście usługi wydania leku. Mam więc nadzieję, że w pewnej perspektywie rozpoczniemy dyskusję nie o sprzedaży i marżach, ale o opłacie dyspensyjnej. Skoro prawo mówi o usłudze wydania leku z apteki jako placówki ochrony zdrowia, to rozliczajmy się za wykonanie tej usługi i pokazujmy efekty zdrowotne jej wykonania.
(…) Na razie mamy negatywną ocenę rady przejrzystości przy AOTMiT odnośnie do wyników uzyskanych w pilotażu świadczenia przeglądu lekowego, więc nie możemy łatwo uzyskać wsparcia dla usług i świadczeń farmaceutycznych z ich refundacji. Wierzę jednak, że prędzej czy później opieka farmaceutyczna zostanie wdrożona w oczekiwanej formie i zakresie, pozwalającej nam na pełniejszą współpracę z pacjentem. Jeśli jednak farmaceuta docelowo będzie mógł skupić się na efektach zdrowotnych i optymalizować farmakoterapię pacjenta, zamiast ciągłego kalkulowania liczby opakowań i opłacalności sprzedaży, to musi być za to odpowiednio wynagrodzony. Bez zmian w systemie to, do czego dążymy, paradoksalnie może pogorszyć nasze wyniki ekonomiczne. Dlatego upatruję tu ogromnej roli, jaką mogłaby odegrać refundowana opłata dyspensyjna. To moim zdaniem droga do przebudowania myślenia o funkcji farmaceuty, do zdrowej konkurencji pomiędzy aptekami w kierunku jakości świadczonych usług, a nie ceny produktów. Sposób na powrót do sytuacji, w której apteka będzie najbliższym miejscem wsparcia pacjenta, prowadzenia działań prozdrowotnych dla lokalnej społeczności, w którym pacjent będzie wiedział, że znajdzie pomoc i swojego farmaceutę – a nie korporacyjna machina wzrostu wskaźników giełdowych i funduszy.